ΔΕΠ-Υ και Νευροανάδραση

Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητα (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) είναι μία από τις πιο συνηθισμένες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν παιδιά και έφηβοι και μπορεί να συνεχίζει και στην ενήλικη ζωή του ατόμου.

Η έγκαιρη και έγκυρη διάγνωση και αποκατάσταση της ΔΕΠ-Υ έχει μεγάλη σπουδαιότητα για την μαθησιακή, ψυχολογική και κοινωνική εξέλιξη του παιδιού. Από την ήδη γνωστή ερευνητικά αιτιολογία και τα συμπτώματα διαφαίνεται ότι η ΔΕΠ-Υ είναι μια δυσκολία που συνδυαστικά εμφανίζει τόσο νευρολογικό, όσο και συμπεριφορικό υπόβαθρο. Επομένως, συνδυαστική θα πρέπει να είναι και η παρεμβατική προσέγγιση που θα ακολουθηθεί. Οι κλασικοί τρόποι παρέμβασης στοχεύουν στον περιορισμό των διασπαστικών περιβαλλοντικών παραγόντων, όταν το παιδί πρέπει να ασχοληθεί με τα μαθήματά του, στη δημιουργία συγκεκριμένων ρουτινών, στην οριοθέτηση της συμπεριφοράς του παιδιού με τη χρήση αμοιβών και τιμωριών.

Η Νευροανάδραση είναι μια σύγχρονη προσέγγιση στην αντιμετώπιση της ΔΕΠ-Υ, καθώς στοχεύει τόσο στην εξισορρόπηση της εγκεφαλικής λειτουργίας, όσο και στα συμπεριφορικά συμπτώματα. Αποτελεί μια μη επεμβατική μέθοδο εκγύμνασης του εγκεφάλου που μας δίνει τη δυνατότητα να επιτύχουμε τη βέλτιστη λειτουργία του. Η βασική της αρχή εστιάζει στην καταγραφή των εγκεφαλικών κυμάτων. Ο εγκέφαλός παράγει ηλεκτρικά φορτία, τα οποία μπορούμε να καταγράψουμε, να μετρήσουμε και να τροποποιήσουμε. Σε κάθε συνθήκη λειτουργίας, π.χ. ηρεμία, εγρήγορση, ύπνος, διάβασμα, ο εγκέφαλος παράγει μια συγκεκριμένη εικόνα εγκεφαλικών κυμάτων (ηλεκτρικού φορτίου). Με την μέθοδο της Νευροανάδασης έχουμε τη δυνατότητα να εκπαιδεύσουμε τον εγκέφαλο,  ώστε να αποδίδει στο βέλτιστο των δυνατοτήτων του.

Καινοτόμος είναι και ο τρόπος εκπαίδευσης του παιδιού, ο οποίος δε βασίζεται μόνο σε κλασικές ασκήσεις, που μπορεί να μη διεγείρουν αρκετά το ενδιαφέρον του, αλλά κυρίως στην «αλληλεπίδραση» του παιδιού με ένα «ηλεκτρονικό παιχνίδι». Συγκεκριμένα, το παιδί κάθεται αναπαυτικά σε μια πολυθρόνα και μπροστά του έχει μια οθόνη υπολογιστή που προβάλει ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι (άσκηση) με συγκεκριμένο στόχο. Πίσω του είναι ο εκπαιδευτής που ουσιαστικά κατευθύνει το παιδί στο πώς θα τροποποιήσει την λειτουργία του εγκεφάλου του.  Σκοπός του παιχνιδιού είναι, μέσω της ανταμοιβής, να ενθαρρύνει το παιδί στην επαναλαμβανόμενη εμφάνιση και διατήρηση της επιθυμητής λειτουργίας των εγκεφαλικών κυμάτων και την, εν τέλει, εκπαίδευση στην εκούσια επίτευξη της φυσιολογικής λειτουργίας και σε συνθήκες εκτός της συνεδρίας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *